Tworzymy
(((eticket
Deutschland
© (((eticket Niemcy 2026
Czym różnią się UIC, kod kreskowy VDV i Motics?
Od momentu wprowadzenia biletu „Deutschland-Ticket” toczą się dyskusje na temat kodów kreskowych. Oto, czym różnią się poszczególne standardy.
28 listopada 2024 r. przedstawiciele niemieckich przedsiębiorstw transportu publicznego spotkali się w Kolonii na nadzwyczajnym zgromadzeniu uczestników. Celem spotkania było uzgodnienie standardów bezpieczeństwa dotyczących biletu „Deutschland-Ticket”, ponieważ wzrosła liczba przypadków oszustw związanych z biletami cyfrowymi.
Tym samym zgromadzenie uczestników po raz pierwszy nie tylko omówiło kwestie techniczne związane ze standardem, ale także przyjęło wytyczne dotyczące wydawania biletów.
Jest to możliwe zgodnie z regulaminem (((eTicket Deutschland, w ramach którego wszystkie przedsiębiorstwa transportowe w Niemczech są prawnie powiązane. Decyzje na tym zgromadzeniu ogólnym przedsiębiorstw transportu publicznego podejmowane są jednak przy kworum wynoszącym 75%. Ten wysoki próg jest konieczny, ponieważ chodzi o wiążące uchwały, które w pewnych okolicznościach mogą pociągać za sobą inwestycje.
Podjęto kilka ważnych uchwał, na przykład dotyczących szyfrowania komunikacji. Inne kwestie, takie jak bezpieczeństwo kodu kreskowego UIC oraz wprowadzenie centralnego systemu odpowiedzialności za produkt (ZPVS), były przedmiotem kontrowersyjnych dyskusji i zostały odroczone.
Jedna kluczowa kwestia pozostaje jednak otwarta: czy bilet „Deutschland-Ticket” powinien być wydawany również z kodem kreskowym UIC, czy tylko z kodem kreskowym VDV?
Różnica między kodem kreskowym UIC a VDV
Oba kody kreskowe różnią się przede wszystkim zakresem zastosowania oraz koncepcjami, na których się opierają. Jednak wszystkie kody kreskowe mają jedną poważną wadę: można je np. skopiować za pomocą zrzutów ekranu i dalej rozpowszechniać.
Kod kreskowy UIC to kod kreskowy 2D opracowany z myślą o międzynarodowym ruchu dalekobieżnym. Jest on wydawany przez Międzynarodową Unię Kolejową (UIC), która rejestruje przedsiębiorstwa zajmujące się dalekobieżnym transportem kolejowym oraz udostępnia publiczną bazę danych zawierającą klucze publiczne. Dzięki temu przedsiębiorstwa kolejowe obsługujące ruch transgraniczny mogą wzajemnie weryfikować autentyczność swoich biletów.
UIC udostępnia jednak jedynie specyfikację. Wszystko, co przedsiębiorstwo transportowe potrzebuje do szyfrowania, blokowania, monitorowania lub regulacji współpracy między różnymi przedsiębiorstwami, musi zostać samodzielnie wdrożone i obsługiwane. Ponieważ w większości przypadków są to krajowe przedsiębiorstwa zajmujące się dalekobieżnym transportem kolejowym, które zazwyczaj znajdują się w rękach państwa, liczba użytkowników UIC, którzy muszą wymieniać dane ze swoimi sąsiadami, jest niewielka.
Kod kreskowy VDV jest również kodem kreskowym 2D; został opracowany specjalnie na potrzeby niemieckiego transportu lokalnego i stanowi część podstawowej aplikacji VDV. Jest on zintegrowany z centralnymi systemami zaplecza oraz zestawem zasad (((eTicket Deutschland. Dzięki temu korzysta z tej samej infrastruktury bezpieczeństwa, co niemieckie karty chipowe, i jest zaprojektowany z myślą o interoperacyjnym wykorzystaniu przez tysiące przedsiębiorstw, które nie znają się nawzajem, ale muszą sobie ufać.
Ponieważ do korzystania z kodu kreskowego VDV wymagana jest jedynie umowa uczestnictwa oraz co najmniej jeden moduł bezpieczeństwa z tajnym kluczem, kod kreskowy VDV jest znacznie tańszy w zastosowaniu na terenie całych Niemiec niż kod kreskowy UIC. Pełne korzystanie ze wszystkich systemów zaplecza oraz centralne zarządzanie bezpieczeństwem są w całości wliczone w cenę dla uczestników. Obejmuje to szyfrowanie, blokady, komunikację we wspólnej sieci oraz monitorowanie na poziomie krajowym.
Motics – zabezpieczenie przed kopiowaniem biletów z kodami kreskowymi
Aby rozwiązać problem biletów podatnych na kopiowanie, na zlecenie przedsiębiorstwa transportu publicznego opracowaliśmy usługę Mobile Ticketing Crypto Service – w skrócie Motics. System ten łączy istniejącą infrastrukturę biletową ze smartfonami pasażerów. Posiada różne etapy rozbudowy, dzięki czemu bilety mogą być wydawane w formie kodów kreskowych lub za pośrednictwem technologii NFC.
Na pierwszym etapie rozwoju kod kreskowy VDV jest zabezpieczony przed kopiowaniem dzięki dynamicznemu elementowi zabezpieczającemu. Motics umożliwia smartfonowi samodzielne generowanie nowego kodu kreskowego. Można go na przykład wygenerować z sygnaturą czasową, która odnawia się co 30 sekund. Jeśli bilet zostanie następnie skopiowany i wysłany, element dynamiczny pozostaje niezmieniony i nie można go odnowić na innym telefonie komórkowym. Dzięki temu skopiowane bilety są natychmiast wykrywane podczas kontroli. Procedura ta działa również wtedy, gdy smartfon pasażera jest w trybie offline.
W przypadku Motics z funkcją NFC bilety można weryfikować bezstykowo za pomocą fal radiowych. Nie ma potrzeby skanowania kodów kreskowych ani sprawdzania dokumentów tożsamości. Znacznie przyspiesza to proces kontroli biletów. Jednocześnie stosowana jest ta sama procedura bezpieczeństwa, co w przypadku kart chipowych.
W międzyczasie Motics trafił również do Google Wallet. W ścisłej współpracy z Google, PaderSprinter i Ride z powodzeniem zintegrowaliśmy funkcje Motics z Wallet. Dzięki temu przedsiębiorstwa komunikacyjne i związki komunikacyjne mogą oferować również swoim okazjonalnym klientom bezpieczne bilety mobilne bezpośrednio ze sklepu internetowego. Dotychczas przetestowaliśmy to na dużą skalę podczas Oktoberfestu i karnawału w Kolonii: działa.