Do 2002 roku w Niemczech działało ponad 140 przedsiębiorstw transportowych i związków komunikacyjnych, z których wszystkie korzystały z różnych nośników, rodzajów biletów, koncepcji i elementów systemowych. Sprawiało to, że interoperacyjność była praktycznie niemożliwa, a korzystanie z transportu publicznego przez pasażerów poza granicami taryfowymi było bardzo skomplikowane. Również dla producentów ta różnorodność utrudniała seryjną produkcję elementów systemowych i automatów biletowych.

W związku z tym w 2002 roku Stowarzyszenie Niemieckich Przedsiębiorstw Transportowych (VDV) podjęło decyzję o stworzeniu standardu dla przedsiębiorstw transportowych, który ujednoliciłby proces zakupu biletów oraz ich kontroli na terenie całych Niemiec.

Powstanie podstawowej aplikacji VDV

Poszukiwano rozwiązania, które zapewniłoby interoperacyjność zarówno w ramach każdego pojedynczego zrzeszenia komunikacyjnego, jak i pomiędzy różnymi zrzeszeniami komunikacyjnymi oraz pomiędzy środkami transportu różnych przedsiębiorstw komunikacyjnych. Bez narzucania w tym celu jednolitych taryf ani jednolitego systemu dla wszystkich. Pasażerowie mieli mieć możliwość korzystania z transportu publicznego w całych Niemczech za pomocą jednej aplikacji, zainicjowanej dla potrzeb transportu publicznego, zainstalowanej na nośniku mobilnym (np. karcie chipowej). Stąd też nazwa naszego standardu: aplikacja podstawowa VDV.

W 2002 roku 14 przedsiębiorstw i związków komunikacyjnych uruchomiło własny projekt badawczy pod nazwą „Interoperacyjna aplikacja podstawowa VDV”, który był finansowany przez Federalne Ministerstwo Edukacji i Badań Naukowych. Partnerami projektu byli: Związek Komunikacyjny Ren-Men, Związek Komunikacyjny Górnej Łaby, Instytut Fraunhofera ds. Systemów Transportowych i Infrastrukturalnych IVI oraz Stowarzyszenie VDV-Förderkreis e. V.

W projekcie uczestniczyli również partnerzy z branży przemysłowej, tacy jak Cubic Deutschland, Infineon, Siemens, T-Systems i TEWET. W ramach projektu badawczego opracowano jednocześnie podstawy certyfikacji komponentów stosowanych w systemach aplikacji podstawowej.

Następnie, 4 marca 2004 r., utworzono spółkę „VDV-Kernapplikations GmbH & Co. KG” jako wydawcę standardu EFM oraz podmiot odpowiedzialny za (((eTicket Deutschland. Od 2014 roku działa pod nazwą „VDV eTicket Service GmbH & Co. KG”, w skrócie: VDV ETS.

Od tego czasu naszym zadaniem jest: określanie warunków organizacyjnych i umownych oraz specyfikacji dla (((eTicket Deutschland, a także prowadzenie rejestracji i zarządzanie bezpieczeństwem.

Aplikacja podstawowa VDV, w skrócie: VDV-KA, to specyfikacja opisująca zarządzanie danymi i bezpieczeństwem oraz interfejsy w systemie biletów elektronicznych w niemieckim transporcie publicznym (ÖPV). Służy ona przedsiębiorstwom i zrzeszeniom transportowym jako instrukcja tworzenia systemów biletów elektronicznych. Jest to jedyny uznany standard dotyczący niemieckich biletów w publicznym transporcie pasażerskim, a tym samym technologiczne serce elektronicznego systemu zarządzania opłatami (EFM).

Wszystkie przedsiębiorstwa i związki transportowe w Niemczech stosują ten standard. Podpisują z nami umowę o uczestnictwie i w ten sposób stają się uczestnikami (((eTicket Deutschland. Dzięki temu są uprawnieni do komercyjnego wykorzystywania specyfikacji VDV-KA i jej następcy (((etiCORE oraz do uzyskiwania dostępu do wspólnych systemów zaplecza.

Ciekawostka z historii transportu publicznego: w 1965 roku powstał Hamburger Verkehrsverbund (HVV) – pierwszy na świecie związek komunikacyjny. W ten sposób w Hamburgu stworzono podstawy do korzystania z wszystkich środków transportu publicznego w regionie objętym związkiem za pomocą jednego biletu. Ta nowość do dziś charakteryzuje transport lokalny w Niemczech i ułatwia poruszanie się zarówno w mieście, jak i na terenach wiejskich.