Dzięki systemom Account-Based Ticketing (ABT) i ID-based Ticketing (IDBT) zmienia się sposób generowania i przechowywania biletów. Bilet nie jest już przechowywany lokalnie na karcie chipowej ani w telefonie, lecz w systemie zaplecza. Jest ona powiązana z kontem, tożsamością lub środkiem płatniczym. Podczas płatności kartą bankową generowany jest tzw. token, który łączy środek płatniczy z uprawnieniem do przejazdu bez ujawniania wrażliwych danych karty.

Nowe formy sprzedaży wymagają nowej infrastruktury

Działa
to dobrze, o ile wszyscy uczestnicy korzystają z tego samego systemu. Jednak gdy w grę wchodzą granice zrzeszeń transportowych lub różne przedsiębiorstwa transportowe współpracują z różnymi dostawcami, pojawia się luka: urządzenia kontrolne nie znajdują lokalnie ważnego uprawnienia, ponieważ bilet znajduje się w innym systemie zaplecza. W rezultacie zespoły kontrolne poza granicami miasta lub związku komunikacyjnego nie mogą sprawdzać biletów, które zostały zakupione na przykład za pomocą karty kredytowej. Bilet miałby zatem bardzo ograniczoną ważność – a tym samym nie byłby interoperacyjny.  

Interoperacyjna pamięć biletów właśnie wypełnia tę lukę. Jest to centralny węzeł, który gromadzi tokenizowane dane biletów z różnych systemów sprzedaży i środowisk płatności za transport publiczny. I to niezależnie od używanego formatu danych: jeśli podczas kontroli urządzenie kontrolne nie znajdzie lokalnie ważnego uprawnienia, wysyła zapytanie dotyczące przedstawionego nośnika (np. karty kredytowej) i otrzymuje w odpowiedzi odpowiedni bilet. Granice systemów nie mają już w tym przypadku żadnego znaczenia.

Ochrona danych dzięki tokenom pseudonimizowanym

Pod względem technicznym połączenie opiera się na ujednoliconym interfejsie zgodnym ze standardem OpenAPI 3.0, opracowanym przez konsorcjum HUSST na zlecenie Centrum Kompetencji ds. Cyfryzacji NRW (KCD). Dla każdej karty bankowej w pamięci biletów generowany jest unikalny token, który umożliwia identyfikację uprawnień bez ujawniania danych osobowych. Obliczenia odbywają się zgodnie z dwiema obowiązkowymi procedurami: międzynarodową normą ISO 24851 oraz naszą procedurą bezpieczeństwa dla (((eTicket Deutschland.

Dla pasażerów oznacza to, że bilet zakupiony w Bonn za pomocą karty kredytowej może zostać zweryfikowany również w Düsseldorfie lub Krefeld. Projekt jest finansowany przez Ministerstwo Środowiska, Ochrony Przyrody i Transportu kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii. Do końca 2026 r. interoperacyjna pamięć biletów dla Nadrenii Północnej-Westfalii ma być gotowa do użytku. W przyszłości będzie ona dostępna również na terenie całych Niemiec. 

Przedsiębiorstwa transportowe zyskują dzięki ujednoliconym procesom kontroli, rezygnacji z rozwiązań własnościowych, mniejszym nakładom technicznym oraz większej niezawodności. Jednocześnie powstaje spójna w skali kraju podstawa, na której można w sposób zharmonizowany rozwijać istniejące i przyszłe projekty cyfrowe w zakresie transportu publicznego.
Kolejna zaleta w praktyce: urządzenia kontrolne nie wymagają własnego certyfikatu PCI, ponieważ nie przetwarzają bezpośrednio wrażliwych danych płatniczych, lecz wyłącznie zapytania o tokeny.

Przedsiębiorstwa transportowe zachowują swobodę wyboru systemów i dostawców. Interoperacyjność nie wynika z zależności od platformy, lecz ze wspólnych standardów. Kontrole wykraczające poza granice regionów i systemów nie powodują dodatkowych kosztów transakcyjnych na operację, a obsługa leży w rękach samej branży.
W przyszłości rozszerzymy pamięć biletów o funkcję kontroli taryfowej działającą w tle. Urządzenia kontrolne będą wówczas otrzymywać nie tylko dane biletowe, ale bezpośrednio wynik kontroli. Złożoność procesu zostanie przeniesiona do systemów działających w tle, a kontrola w pojeździe lub na peronie stanie się prostsza i szybsza.